ΠΟΙΑ ΓΥΜΝΙΑ ΑΠΟΤΥΠΩΘΗ ΣΤΗΝ ΙΡΙΔΑ ΚΙ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙΕΙ ΟΠΗ ΦΛΕΓΟΜΕΝΗ;

ΠΟΙΑ ΓΥΜΝΙΑ ΑΠΟΤΥΠΩΘΗ ΣΤΗΝ ΙΡΙΔΑ ΚΙ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙΕΙ ΟΠΗ ΦΛΕΓΟΜΕΝΗ;
Λεπτομέρεια από πίνακα του Ιωάννη

αγάπες παντοτινές

αγάπες παντοτινές

Παρασκευή, 21 Μαρτίου 2008

ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΘΕΑΤΗ

Όταν αργά η μέθη
παρέλθει
κι η πόλη αποβάλλει
τη μνήμη σου
θ' ανηφορίσεις
μοναξιά μεγαλόπρεπη
σαν αποκαθήλωση
για θεατή
Έναν.

8 σχόλια:

SUN W KNIGHT είπε...

Σταυρός και αποκαθήλωση...

Galmaran είπε...

See here or here

Herinna είπε...

Αντί για απάντηση
Πόση μοναξιά πρέπει να κουβαλάει κανείς
για να μπορέσει να δει ένα τσιγάρο αναμμένο
στην άκρη του γαλαξία.
Ποιος βρήκε το βάρος της ανείδωτης δικαίωσης
μεγαλύτερο απ’ τη χαρά
της εφήμερης καλημέρας;
Και γιατί;
Έτσι κι αλλιώς τα υποκείμενα εν αγνοία τους τελούν
ως αστερίσκοι και παράγραφοι στου μέλλοντος
τις αφηγήσεις.

Herinna είπε...

Και μια αφιέρωση

Άδεια εκκλησία

Σου αναγνωρίζω την κυριαρχία μέσα μου
Αν και ποτέ δεν σ’ έχω αποκαλέσει,
«Κύριε».
Δεν θυμάμαι παρά ελάχιστα από τα λόγια σου
γιατί δεν θέλω να ταριχέψω τις αξίες σου
Κύριε,
γεννήθηκα πριν απο την αμαρτία αν και ποτέ
δεν θα δεχόμουν πως αμάρτησα
Κύριε,
κι αυτό γιατί δεν έχω το προνόμιο της επιλογής,
ελάχιστοι το’ χουν
που σ’ ανακάλυψαν πριν από μένα,
Γραμματείς και Φαρισαίοι
που συνωστίζονται μπροστά στα ιερά σου
και δεν με χωράει ούτε το προαύλιο
της εκκλησίας σου
Κύριε,
γι’ αυτό στις μοναχικές πλαγιές της απόγνωσης,
μιας και δεν θυμάμαι τα λόγια
που θα σ’ έφταναν,
γίνομαι ένα με το μουγκρητό του χειμάρρου
που ορμητικός ξεριζώνει τις κυψέλες του μελιού σου,
αφήνοντας στη θέση τους τη λασπώδη ερημιά της πληρωσής μου,
τραβώντας την άδεια εκκλησία μου
στις λεηλατημένες όχθες της πίστης μου,
ΚΥΡΙΕ!

Herinna είπε...

Σου εκφράζω τη ανησυχία μου για τη σιωπή σου, ελπίζω αυτό να συμβαίνει επειδή περνάς καλύτερα έξω.
Πολλά φιλιά

Ελένη Στασινού είπε...

Αγαπημένη Ελένη, κάποτε θα σου πω...Για τώρα όμως μάθε ότι σιωπούσα, τουλάχιστον για σήμερα διότι ταξίδευα στην "Ονειροχώρα"
περνούσα πολύ ωραία και δεν ήθελα το ταξείδι να τελειώσει.
Είμαι καλά. Σ'ευχαριστώ για το ενδιαφέρον σου.

ΑΝΕΜΟΣΚΟΡΠΙΣΜΑΤΑ είπε...

Το βάρος του φωτός
φτερά θα είναι στους ώμους σου,
και η καρδιά σου ουρανός κόκκινος,
χαραυγή.

Καλημέρα! Πολύ δυνατό απόσταγμα, όπως πάντα. :))

Mist είπε...

κοίτα πως προβάλει η Μέθη!!
κι η μνήμη μεγαλόπρεπη των λόγων σου ορίζει νιά τροχιά
για έναν ακόμη θαετή.