ΘΑ...

Στις Ξηρασίες του Μέλλοντος
Σαν τα αρχέτυπα δακρύσουν ικεσίες
Τα μυθικά χαμόγελα του Πριν
Οι Έρωτες του Πέραν
επιβληθούν
Των σπασμένων κωδίκων την οδύνη
στους νευρώνες μου μεταγγίζοντας
θα σου πω:
"Είμαι η Εύα...."

Στων ματιών μου τους βυθούς
να κολυμπάς
Στου μυαλού μου τις στοές
να ενεδρεύεις
Τώρα που οι έρωτες τραβούν
ως την απάτη......

να μετράω χρόνια....

Kοίτα
αυτό το σ'αγαπώ στα δόντια σου
δε λέει να πέσει
Αύγουστους είκοσι
κατρακυλά-κατρακυλά
κι ακόμα.

Η μοναξια τον Αύγουστο

Νύχτα καλή
κι η γυρισμένη πλάτη
επάρκεια ανοχύρωτη ανασαίνει.
Κι εγώ
να επιχειρώ άσκοπες πτήσεις
στις ορέξεις της σελήνης
κι ύστερα
κνούτο να ετοιμάζω
για όσο κρύβεται
δέρμα απλήγωτο....

ΕΡΩΤΙΚΑ ΦΑΝΑΡΙΑ

Οι έρωτες φοβήθηκαν
την απλωσιά των λόγων
Φλογίτσες κρύφτηκαν
σε ερέβη
Τέτοια απόλαυση λοιπόν σαν έρθει
αχάλαστη απ΄τον καιρό
κι ελάχιστη στον χρόνο
πως να αφήσεις πόρο ανοικτό
να διαφύγει;

AYΓΟΥΣΤΟΣ

Χάσκω ασυγκράτητη
το πένθος να ομολογήσω
αφράτο σύννεφο
αντιστοιχία όμορφη στα κυπαρίσσια....
Όταν μια φλέβα κόκκινη
χτυπά τον νέο μήνα
πυριφλεγή και επικίνδυνο
μεστό υποσχέσεις
"Μέλισσες....Εραστές....μικρούλια άχ"
κι "Αθώα μαύρα" με το όνομα Ζοζέτ.....

Ο ΕΠΙΣΚΕΠΤΗΣ

Kι ολότεχνος εφάνη
γαλήνη όμοιος
σε κύκλους τρεις
ομόκεντρους
οπου τη μνήμη θα διέτρεχε
μ'αδιαφορία
νεκρική θα έλεγα....

ΚΑΙ ΓΙΑΝΝΟ ΜΟΥ

Να ευτυχήσει στις αγκαλιές του κόσμου......

Κατερίνα μου

ΚΑΛΗ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗ !

Δεν θέλω

δάκρυ
βουνό
σπηλιά
ωκεανού πυθμένα
μια λόγχη μόνο
να μυτίσω το πλευρό
να σιγουρέψω άλλη ζωή
στον θάνατο ετούτο.

MANNA

Απλανη ώρα
κι οιμωγή ακοίμητη φαντάζεις
μεσ΄των λευκώνων
τ'ανοικτά πατζούρια....

ΣΑΝ ΤΟΝ ΚΑΛΟ ΤΟΝ ΛΟΓΙΣΤΗ....

Νάμαι λοιπόν!
Τέλος μήνα γενέθλιου,
Πλούσιου, Δωρόθεου και Ιλαρού
με βλέμμα βεβαίως στον Αύγουστο
που θα δικαιολογεί την κάπνα μου
Επανέρχομαι
ως λογιστής
που "Τοις κείνων Ρήμασι Πειθόμενος"
κατάφερε το ισοζύγιον να ισοζυγήσει
επιτυχώς
ελπίζοντας σε ανερυθρίαστες νύχτες.

Ο κακός Ναυτικός (;)

.....ωσάν δαιμονικό διωγμένο
χωλό και δύσκαμπτο
Με την παλιά του δόξα
χέρι πρόσθετο
-πλέον αδύνατο
στις κλίμακες να γαντζωθεί-
και μια παραλυσία
μπροστά στον έγχρωμο καιρό....
Ακέραια μόνον σώζεται
η ικανότητα να βλαστημά
καράβια
θάλασσες
και νέους ναυτικούς.

Ερωτικοί Αυτόχειρες

Σε εσοχές φιλιών
εκεί που ακριβοί καθρέφτες
μας σταλάζουν
δίχως ευγένειες πολλές
αλλά με πολυτάραχες εκκόλαψες
κινδύνων
να υπόσχονται λάμες-ξιράφια
και ωδές σπαραξικάρδιες
μας βρίσκω
γλυκούς αυτόχειρες
στην δίκοπη μας μαρτυρία....

Μέσα μου το πέλαγο στερεύει.....
Κι εσύ ανατέλλεις λιμοκτόνες ξηρασίες....

αφιερωμένο στον Ιlia, στον Σωκράτη και τον Flying Libido..

Θάνατε
Ηχείο συνένοχο και αυξητικό
του κρανίου
όσο κι αν κραυγάζεις
αδύναμος πάντα θα είσαι
στην συναινετική δικαιοσύνη
των στίχων τους.

Μαγιατικη...

Τούτο τον Μάη θά θελα

ανόητη και αβαρής

πασιφανής, πασιχαρής

και ασυνείδητη

ζωούλα μίας μέρας

απ΄την τροχιά να ξέφευγα

οπού αγκιστρωμένη

θητεύω στιβαρά

στις ίδιες εκδοχές.....

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΑΠΑΘΕΙΑ ΠΟΥ ΚΑΚΟΠΟΙΕΙ ΤΗΝ ΖΩΗ..

Ας αφεθούμε.

Τη συνοχή μας να συγκλονίσει


Έρωτας νέος


Χωρίς προσχήματα


Χωρίς αγγίγματα


Χωρίς ανάγκες


Αρκεί να ζωγραφίσει


για μια στιγμή ακόμα


στα μάτια μας.

στο κλουβί μου

Σε κλωβό ευτυχώ
με θέα ηλιοτροπίου
ρανίδα στερεώματος
βροχές "οικόσιτων" ιάσμων
κι ιδίως
των δυο ωραιοτάτων λιποτακτών
της Κνωσσού
στο δώμα για φοιτητές
απέναντί μου.