Μαγιατικη...

Τούτο τον Μάη θά θελα

ανόητη και αβαρής

πασιφανής, πασιχαρής

και ασυνείδητη

ζωούλα μίας μέρας

απ΄την τροχιά να ξέφευγα

οπού αγκιστρωμένη

θητεύω στιβαρά

στις ίδιες εκδοχές.....

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΑΠΑΘΕΙΑ ΠΟΥ ΚΑΚΟΠΟΙΕΙ ΤΗΝ ΖΩΗ..

Ας αφεθούμε.

Τη συνοχή μας να συγκλονίσει


Έρωτας νέος


Χωρίς προσχήματα


Χωρίς αγγίγματα


Χωρίς ανάγκες


Αρκεί να ζωγραφίσει


για μια στιγμή ακόμα


στα μάτια μας.

στο κλουβί μου

Σε κλωβό ευτυχώ
με θέα ηλιοτροπίου
ρανίδα στερεώματος
βροχές "οικόσιτων" ιάσμων
κι ιδίως
των δυο ωραιοτάτων λιποτακτών
της Κνωσσού
στο δώμα για φοιτητές
απέναντί μου.

Άγγελο στείλε στερεωτή
γιατί η πίστη πλέον δεν παρηγορεί....
κι οι λέξεις γύμνια.

Κάτι ακριβό θρηνεί βαθειά μου
Σα δέηση
π' αποκοιμιέται
στον ίδιο της τον ήχο

ΑΠΟΡΙΑ;

Όταν
νύχτα-μέρα
παλιά περβόλια ολάνθιστα
στοιχειώνουν
τοίχους
ταβάνια
πατώματα
με τι ψυχή να εκπατριστώ
στου σύμπαντος το Άπλωμα;

ΕΥΧΗ

Ας ήταν μια μέρα
να φαρδύνη η καρδιά
Ελευθερία τόση
που να στομώσει η Άνοιξη
στο κόκκινο....

Η Αγκυρα

Πριν γίνεις στέναγμα
κι αχνάδα πρωϊνή
εκείνο το περίσσευμα
του υπογάστριου
που σούκλεψα
έγινε άγκυρα
γιαυτόν τον κόσμο.

ΟΠΤΙΚΕΣ

Δεν είμαι εγώ
που σούμαθα τον κόσμο
αντίθετα
στην άπνοια σ'εξόρισα
ενός κορμιού μονάχα
που θορυβούσε αλύτρωτο.
Κι εσύ;
"Μέγα σχολειό νυχτερινό
τα ρίγη του"
εθαύμαζες
σε κάθε αμπώτιδα.....

Φιλικη Προσκληση

ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΘΕΑΤΗ

Όταν αργά η μέθη
παρέλθει
κι η πόλη αποβάλλει
τη μνήμη σου
θ' ανηφορίσεις
μοναξιά μεγαλόπρεπη
σαν αποκαθήλωση
για θεατή
Έναν.

ΝΑ ΒΟΓΓΩ...ΣΚΙΕΣ

Στη μεσαυλή του ήχου σου

θα σαρκωθώ

-πείσμα σ' αυτόν π' ανθεί μονάχος-

λάμψης σπουδή

ρυθμού χορός

της λέξης ρίζωμα παράτολμο

και του νοήματός σου

παρανόηση

Μα πιό πολύ

κοπιαστικό ανάστημα σιμά σου

ανθοφορώντας

να βογγώ σκιές...

ΕΣΥ ΚΙ ΕΓΩ

Επτάτονος Αυλός
με λέξεις να χνουδιάζουν
ρόδινο
έφηβων λογισμών
συνένοχα χωνεύεσαι
στων λόφων
την πρώϊμη σιωπή.....

Κι εγώ
ερωτικό συλείτουργο τελώ
στο πορφυρό σου ένδυμα...

ΝΑ ΤΗΝ ΠΙΣΤΕΨΟΥΜΕ ΤΟΥΤΗ ΤΗΝ ΑΝΟΙΞΗ;

Μια Άνοιξη διπρόσωπη

μας πλησιάζει

μέρες μας τάζει έκτακτες

με χρονοδείκτες σ' αναμονή

τη θέλησή μας σκόρπια

σε πάτους ποτηριών

κι εγκαύματα κορμιά

σε δροσερές σιωπές.....

Να την πιστέψουμε;

απλόκαρδη και συμπονετική;

Αυτή που κάτι ανέμους ξεσηκώνει

ζήτουλες που απαιτούν

στην πόρτα ερμηνεία....

τις πλέον ακατάλληλες στιγμές;

Δαυϊδ του Ερωτα

Ακούω τον πολύβουο

στρόβιλο που σηκώνεις

και μασκαρεύομαι

λιγότονη ερωτική

το περίτεχνο να διαβρώσω

κρεσέντο των ανέμων σου

Δαυϊδ ελάχιστος του Ερωτα

που θέλει πάντα άνισα

μεγέθη να ισορροπεί....

Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ........ ΨΗΦΙΣΤΕ..... ΔΑΓΚΩΤΟ!

Makedonia is Greek

O ΦΡΑΧΤΗΣ

ΣΤΟΝ ΝΑΡΚΟΦΟΡΟ ΘΑΝΑΤΟ
ΣΗΚΩΝΩ ΦΡΑΧΤΗ
ΟΛΑ ΤΑ ΛΑΘΗ
ΠΟΥ ΧΡΗΖΟΥΝ ΕΠΑΝΟΡΘΩΣΗΣ
Ο πίνακας ανήκει στον Ιωάννη
(Εύ τών Μορφών)

Τραυματα

Τα χάσματά μου πουλιά
κόκκινα
θλίψη τα περιδένω
και δεν γνωρίζω
χρώμα η αίμα ανήσυχο
την ακρίβεια της γάζας μου
τρυπάει....
Αφορμή των αράδων...το σπουργίτι που απέδρασε από τα Ανεμοσκορπίσματα

ΑΝΕΦΙΚΤΟ

Δεν κατοίκησα ποτέ
εντός σου
να έχω να θυμάμαι
σύγκορμο έρωτα.